ریتا تکوک

بعد از یک روز کاری شلوغ در حالی که هوا داره کم‌کم سرد می‌شه و پاییز جلوه‌های بیشتری از خودش نشون می‌ده توی یک کوچه باریک و قدیمی درب یک کافه مشخصه، که اتفاقاً یک کافه تاریخی هست. مردی با کاپشن چرم سیاه‌رنگی و شلوار جین دودی با کفش‌های براق پاش رو از درب این کافه داخل می‌ذاره. نرده‌های کافه با پوشش گیاهی شبیه به بید مجنون پوشیده شده. درب کافه فلزی و بزرگه و رنگ سیاهی داره. میزها توی حیاط دور تا دور چیده شدن ولی مرد سیاه‌پوش می‌ره داخل ساختمان و توی حیاط نمی‌مونه.

وارد طبقه زیرین می‌شه که از طریق راه‌پله‌ای که وسط سالن بود. در و دیوارها چوبی هستند قدیمی ولی به‌خوبی نگهداری شدن.

صندلی‌ها روکش چرم سیاه‌رنگی دارن. توی این بخش کافه یک بار کوچیک قدیمی قرار داره که کنیاک هم سرو می‌کنه. مرد روی صندلی‌های بلند پشت میز بار می‌شینه و کنیاک رو سفارش می‌ده و چند جرعه ای می‌نوشه و سیگار برگ کوبایی خودش رو از ظرف فلزیش خارج می‌کنه و روشن می‌کنه و می‌کشه. بوی دود کم‌کم فضا رو پر می‌کنه و داخل کافه رو خاکستری رنگ می‌کنه.